نه به اين سرعت !

ايام انتخابات رياست جمهوري دوره نهم – يعني سال 84 – را دقيقاً بياد مي آورم كه جمعي از دوستان كه در تهران به شغل آزاد و تجارت مشغول هستند در انتخاب بين احمدي نژاد و هاشمي رفسنجاني مردد بوده اند در آن روز خطرات انتخاب احمدي نژاد را به اقتصاد و سياست كشور را براي آنها تشريح كرده ام و شايد آن روز دلايل من بر انان افاقه نكرد ولي بعد از يكسال كه با آنان درباره وضعيت اقتصادي شان و اوضاع و احوال بازار پرسيدم تمام پيش بيني هاي ما را تائيد كردند. البته اين وضعيت براي ما قابل تصور بود اما حقيقتاً نه به اين سرعت!

انگار كه دولت محترم براي نابود كردن زير ساخت هاي اقتصادي كشور با شعارها و برنامه هاي پوپوليستي و عوام فريبانه خود مسابقه گذاشته است. براي اينكه موارد ادعايي ذكر شده را با دلايل و استنادات بيان نمايم ابتدا سعي كردم كه موارد اصلي خطاهاي بنيادي دولت نهم را در زمينه هاي مختلف اقتصادي سياسي، اجتماعي و بين المللي ليست كنم كه ديدم مثنوي هفتاد من كاغذ شود. فهرست بلند بالايي از آن بدست مي آيد كه بيش از پنجاه مورد كليدي و مهم را شامل مي شود كه در زير به چند مورد ان اشاره مي كنم.

1-خوب بياد داريك كه دولت محترم بهمراه نمايندگان مجلس هفتم براي شيرين كردن كام مردم و دادن عيدي به مردم نجيب ايران طرح تثبيت قيمت ها را مطرح نمودند و اعلام كردند كه افزايش قيمت سوخت اعم از بنزين و گازوئيل سبب افزايش تورم مي شود و براي جلوگيري از آن مجلس و دولت طرح تثبيت قيمت ها را مطرح كردند و چنان سرخوش بودند كه آقاي دكتر حداد عادل رئيس مجلس فرمودند اين عيدي نمايندگان به مردم است.

اما دو سال از آن طرح گذشت و تازه آقايان متوجه شدند كه چه خطاي بزرگي را مرتكب شده اند و چه ضرر سنگيني را بر جامعه تحميل نمودند. با اتخاذ اين سياست مصرف سوخت به شدت بالا رفت و در زمستان مردم با كمبود گاز مواجه شدند و در تابستان با كمبود برق و مصرف بنزين سير صعودي وحشتناكي پيدا كرده بود. بعد از ان بود كه دولت و مجلس محترم بحث آزادسازي سوخت را مطرح كردند و بنزين را كوپني اعلام نمودند و اين در حالي بود كه رياست مجلس كه از مردم درخواست مي كرد كه با اين برنامه هاي جديد همكاري كنند و فراموش كرده بود كه به چه شور و شوقي از طرح تثبيت قيمت ها دفاع مي كرده است.

2- به يكي گفته اند كه چرا زن نمي گيري گفت به هزار و يك دليل. گفتند يك دليل را بيان كن بقيه پيشكش. جواب داد يك دليل آن اين است كه پول ندارم. به او گفتند حقيقتاً همين يك دليل كافي است. با يكي از طرفداران رئيس جمهور صحبت مي كردم به من گفت كه دلايل مخالفت شما با رئيس جمهورمان چيست؟ گفتم هزار و يك دليل دارم؛ گفت: خوب حالا يكي را بيان كنيد تا به بقيه برسيم. گفتم يكي از آنها تورم 25 درصدي موجود در اقتصاد و جامعه است كه توسط بانك مركزي اعلام شده است كه البته غير رسمي آن بايد خيلي بيشتر از آن باشد. و در علم اقتصاد تورم 25 درصدي علائم بسيار نگران كننده است كه ما را در منطقه اول و در سطح جهاني به رتبه چهارم يا پنجم رسانده است

 

(محسن نورانی – رئیس ستاد ائتلاف اصلاح طلبان آمل )

واكنش تند روزنامه‌هاي حامي احمدي‌نژاد به سخنان ميرحسين

نخستين حضور ميرحسين موسوي در تلويزيون بعد از 20 سال و سخنراني تبليغاتي او، بازتاب وسيعي در روزنامه‌ها داشت. سخنان موسوي با واكنش تند روزنامه‌هاي حامي احمدي‌نژاد روبرو شد. اين روزنامه‌ها شديدترين جملات خود را متوجه موسوي كردند.
حسين شريعتمداري مدير مسئول كيهان در يادداشتي، موسوي را به سياه‌نمايي متهم كرد و نوشت: جناب موسوی سخن تازه ای علیه رئیس جمهور و دولت نهم نداشت و آنچه در این باره بر زبان آورد، دقیقاً و بی کم و کاست- تأکید می شود بی کم و کاست- همان جملاتی بود که دشمنان تابلودار اسلام و انقلاب طی چند سال اخیر علیه احمدی نژاد بر زبان و قلم آورده و هنوز هم می آورند. اما آقای مهندس موسوی به بهانه سیاه نمایی علیه احمدی نژاد بسیاری از آموزه های اسلامی و انقلابی را مورد هجوم قرار داد و به نظرات صریح و خالی از ابهام حضرت امام حمله کرد.
آقاي موسوي، چرا به شعور و حیثیت مردم اهانت می کند و به آنان اتهام می زند که برای استقبال از رئیس جمهور خویش پول دریافت کرده اند؟! یعنی دقیقاً همان اهانت و اتهامی که مدتهاست اسرائیل، آمریکا و ضد انقلابیون فراری علیه مردم شریف و مسلمان ایران روا می دارند.
شريعتمداري در ادامه اين يادداشت از سخنان موسوي درباره ديپلماسي دولت نهم، كمك به مردم فلسطين و... انتقاد كرد و در پايان نوشت: و بالاخره آقای مهندس موسوی!... باور بفرمائید که باور نمی کنیم آنچه فرموده اید حرف دل خودتان باشد. ما نگران شما هستیم و دلواپس هزینه شدن سابقه ای که از جنابعالی در اذهان باقی است.
همچنين مدیرمسئول روزنامه وطن امروز با اشاره به نطق تلویزیونی میرحسین موسوی اعلام کرد که متأسفانه وی پیش از آنکه به بیان دیدگاه های خود بپردازد براثر مشاوره های نسنجیده به پراکنده گویی پرداخت. مهندس مهرداد بذرپاش افزود: با توجه به اینکه میرحسین موسوی حدود 20 سال در صحنه مدیریتی و سیاسی کشور نبود و اظهارنظری نداشت، چهره مثبتی از وی ترسیم شده بود اما نطق تلویزیونی وی موجب شد تا بخشی تصورات مثبت از وی در اذهان فرو بریزد… اگرچه معتقدم دراین نطق تلویزیونی نتوانستیم حتی چهره همان نخست وزیر دهه اول انقلاب را هم به صورت عادی ببینیم متاسفانه سطح ادبیات، نقطه نظرات و نگاه مدیریتی وی نیز بسیار دور از انتظار بود... با این وجود وی به گونه ای سخن می گفت که گویی بعد از 20 سال از خارج از کشور به داخل آمده و بعداز چند سفر انتخاباتی و صحبت کردن با جمع محدودی از افراد در شهرهای مختلف به مشکلات مردم پی برده است.
جوان، روزنامه حامي احمدي‌نژاد، سخنان موسوي را كليشه‌اي توصيف كرده و نوشته است: برنامه تلويزيونى ۳۰ دقيقه اى موسوى بيش از آنكه برنامه اى براى ارائه يك تصوير ايده آل براى رياست جمهورى دهم باشد تا موجبات شناخت مخاطبان از شخصيت وى را فراهم نمايد و پاسخى به سكوت ۲۰ ساله ايشان در عرصه سياست و قدرت باشد، برنامه اى براى نقد دولت نهم، آن هم به بدترين شكل و جزيى ترين موارد بود.
اين رفتار كليشه اى ميرحسين موسوى نشان از آن دارد كه وى يا فاقد تيم كارشناسى قوى در مواجهه با رسانه و مردم است و يا فضاى ذهنى او آنچنان درگير نقد دولت نهم شد كه قدرت تشخيص زمان، مكان و ادبيات نقادانه براى او دشوار است.
به نوشته ابتكار، رجانيوز، سايت حامي دولت درباره سخنان موسوي نوشت: موسوي در اولين بخش از سخنانش انزواي 20ساله را به گردن ديگران انداخت... نخست‌وزير دهه 60 كه پيش از اين تاكيد كرده بود تا شب انتخابات به انتقاد از احمدي‌نژاد ادامه مي‌دهد، نخستين نطق تلويزيوني‌اش را هم با همين رويكرد آغاز كرد و فهرستي از گلايه‌هاي ريز و درشت را در يك برنامه 30 دقيقه‌اي بيان كرد. موسوي اما ترجيح داد در اين برنامه تلويزيوني به جاي استناد به گزارش‌هاي كارشناسي و تاييد شده، به مشاهدات ميداني معدود خود اشاره كند و در كنار سياه‌نمايي از اوضاع كشور و اقتصاد، به هيچ برنامه مشخصي نيز اشاره نكند. اما نطق موسوي مانند ساير سخنراني‌ها و برنامه‌هاي وي متكي به دو نكته كليدي بود، وي ابتدا بحث صداقت را پيش كشيد و به گونه‌اي صحبت كرد تا اينگونه القا كند كه با مردم همذات پنداري كرده است و از طرفي نيز شرايط كشور را آنقدر بحراني توصيف كرد تا بتواند خود را به عنوان منجي كشور معرفي كند. پيش كشيدن بحث واردات برنج، پرتقال، شكر و اين موارد از جمله مصاديقي بود كه موسوي سعي كرد با ذكر اين مصاديق، با زباني همه فهم و پرهيز از ادبيات نخبگي، خود را هم‌درد توده‌ها معرفي كند